Πέμπτη, 31 Μαΐου 2007

Το υπόλοιπο



Ενα υπόλοιπο τριών ημερών.
Ξεχασμένο, έτοιμο να χαθεί.
Μα είμαι πάλι εδώ.
Να λέω καλημέρα στον Ταύγετο

Και ένα βουνό
Είναι ένα ποίημα

που σου γυρεύει να τ’ ακούσεις
Νικηφόρος Βρεττάκος
.

Σάββατο, 26 Μαΐου 2007

Χόρεψε !!


dancing
Τώρα δεν χρειάζεσαι δυό πόδια για να χορέψεις.
Χόρεψε όσο θέλεις λοιπόν.
Στο καλό .


"Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδια, όχι ο κανόνας
... "

Παρασκευή, 18 Μαΐου 2007

Ενας χρόνος Αqua


Εκλεισε κι όλας ένας χρόνος από τότε που η μπλοκόσφαιρα είχε την χαρά και την τιμή να υποδεχτεί το πρώτο μου blog .
Δηλαδή είναι ακριβώς ενας χρόνος και κατι μέρες,..αλλα δεν πειράζει...σήμερα το πήρα χαμπάρι.
Ολο αυτό τον καιρό τα blogs μου πολλαπλασιάστηκαν , έγιναν τεσσερα και εκτιμώντας την μεγάλη αξία μου ,μου έκαναν την τιμή να με καλέσουν να συμμετέχω και σ'ενα κοινό
Eνα χρόνο μετά ακόμα δεν ξέρω γιατί τα άνοιξα και γιατί τα διατηρώ.
Είναι η ανάγκη για έκφραση.
Είναι η ανάγκη για επικοινωνία.
Είναι η ανάγκη να καταγραψεις σκέψεις.
Να πεις απόψεις,να βγαλεις θυμό ,να πεις αυτά που δεν μπορείς να πεις σ'αυτους που θέλεις
ή σ'αυτούς που δεν μπορούν να σ'ακούσουν
Καθενα απ'αυτά κι όλα αυτα μαζί.
Δεν ξέρω για πόσο καιρό ακόμα θα γράφω.
Ξέρω μόνο πως το blog βόηθησε σε μια δύσκολη περίοδο να μαζέψω τις σκέψεις μου.
Κι όσο παραμενει ενας δικός μου χώρος ,που θα γραφω αυτά που θελω, οταν θελω ....
θα 'χετε την χαρα και την τιμή να με διαβάζετε!

Κυριακή, 13 Μαΐου 2007

Στα μωρά μου...


αποψε θαρθω
τον ύπνο σου γλυκα να σου φιλήσω
την πόρτα θ’ανοίξω πλατιά
να μπούν του ονείρου πουλια

αποψε θαρθω
αγκαλια μου να σε νανουρίσω
νεραιδες ,ιππότες ,αστέρια
σου φέρνουν τα δυό μου τα χέρια

αποψε θαρθω
το κορμί σου ζεστα να σκεπάσω
την πόρτα θα κλείσω απαλα
μην φύγουν του ονείρου τα πουλια.

...στα "μωρά " μου ...που μεγάλωσαν πια
28/5/06

Πέμπτη, 10 Μαΐου 2007

Η Aqua αυτοπαρουσιάζεται !




Η πρόσκληση ήρθε από τον Αυτοκράτορα
Και βέβαια δεν μπόρεσα να αρνηθώ.
Ορίστε λοιπόν

1. Η απόλυτη ευτυχία για σας είναι;
Που είσαστε τώρα εδώ και με διαβάζετε .
(δεν έχω ξαναδεί τόσο κόσμο στο blog μου!)
2. Τι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωί;
Η περιέργεια.
(τι θα μου σκάσει πάλι σήμερα ?)
3. Η τελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλια;
Όταν είδα την πρόσκληση του Μάρκου.
(ποιόν ενδιαφέρουν οι απαντήσεις μου ?)
4. Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σας είναι;
H εμμονή στον τύπο
(σπασαρχ…ω με λένε οι φίλοι-δεν φταίω για την λέξη-αυτοί την λένε )
5. Το βασικό ελάττωμά σας;
Tο βάρος μου.
(ηταν η μικρή λεπτομέρεια που δεν μου επέτρεψε να διαπρέψω στην πασαρέλα)
6. Σε ποια λάθη δείχνετε τη μεγαλύτερη επιείκεια;
Στα δικά μου
(των άλλων είναι ασυγχώρητα)
7.Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεστε περισσότερο;
Με την δικιά μου
(είμαι τόσο γριά που σε λίγο θα μείνω στην ιστορία)
8. Ποιοι είναι οι ήρωές σας σήμερα;
Η Μαριέττα
(γιατί δεν μασάει!)
9. Το αγαπημένο σας ταξίδι;
Ν.Σμύρνη-Κορυδαλλός
(γι αυτό και το κάνω κάθε μέρα!!)
10. Οι αγαπημένοι σας συγγραφείς;
Οι Bloggers!
(είσαστε σπάνια ταλέντα ρε παιδιά!)
11. Ποια αρετή προτιμάτε σε έναν άντρα;
Τα γεμάτα παντελόνια τους.
(σπανίζουν τελευταία και κατάντησαν αρετή)
12. … και σε μια γυναίκα;
Τα πάντα
(οι γυναίκες έχουν μόνο αρετές)
13. Ο αγαπημένος σας συνθέτης;
Ο Μάρκος
(όχι αυτός ... ο Βαμβακάρης)
14. Το τραγούδι που σφυρίζετε κάνοντας ντους;
Μαύρη …μαύρη …μαύρη
(χωρίς σχόλια παρακαλώ …!)
15. Το βιβλίο που σας σημάδεψε;
Το «Κεφάλαιο» του Μάρξ
(όταν στα μέσα της χούντας με βρήκε ο πατέρας μου
να το διαβάζω και μου το πέταξε στο κεφάλι – ακόμα φαίνεται το σημάδι)
16. Η ταινία που σας σημάδεψε;
«Το σημάδι του Ζορό»
(κι αυτό το σημάδι το’χω ακόμα)
17. Ο αγαπημένος σας ζωγράφος;
Η Οπυ Ζούνη
(αυτά που ζωγραφίζει τα κάνω κι εγώ!)
18. Το αγαπημένο σας χρώμα;
Το μωβ
(τέτοιο χρώμα δεν έχουν καλέ τα 500ευρα?)
19. Ποια θεωρείτε ως τη μεγαλύτερη επιτυχία σας;
Την δουλειά μου
(αφού δεν μ’έδιωξαν ακόμα )
20. Το αγαπημένο σας ποτό;
Το Perrie
(όλο ούζο, ούζο το βαρέθηκα)
21. Για ποιο πράγμα μετανιώνετε περισσότερο;
Που άνοιξα blog
(δεν ξέρω τι να γράψω γμτ!)
22. Τι απεχθάνεστε περισσότερο απ’ όλα;
Που δεν αφήνετε 268 σχόλια σε κάθε ποστ !!
(γιατί δηλαδή καλύτερα γράφει ο doncat?)
23. Όταν δεν γράφετε, ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία;
Να τρώω
(εξ ού και η αποτυχία μου ως μοντέλα)
24. Ο μεγαλύτερος φόβος σας;
Να μην γίνει βιβλίο το blog μου
(γιατί θα σκάσει η Ψιλικατζού!)
25. Σε ποια περίπτωση επιλέγετε να πείτε ψέματα;
Δεν λέω ποτέ ψέματα
(ε,καλά μην το πάρετε και τοις μετρητοίς!)
26. Ποιο είναι το μότο σας;
Δεν έχω μοτό.
(μ’αυτοκίνητο κυκλοφορώ)
27. Πώς θα επιθυμούσατε να πεθάνετε;
Φτου...φτου ..φτου !Δεν θέλω να πεθάνω καλέ!
(μα κάνουν τέτοιες ερωτήσεις κ.Προύστ ?)
28. Εάν συνέβαινε να συναντήσετε τον Θεό, τι θα θέλατε να σας πει;
Τι να μου πεί ?
Όταν τον συναντήσω θα’ναι αργά.
29. Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτόν τον καιρό;
Επίπεδο αμοιβάδας
(δεν φάνηκε στις απαντήσεις?)

Και η πρόσκληση πάει ......
σε όποιον θέλει ν'αυτοπαρουσιαστεί
στ'αστεία ή στα σοβαρά!

Τετάρτη, 9 Μαΐου 2007

Η Ροζ Λίστα


Σύμφωνα με την Independent παρουσιάστηκε στην Μ.Βρεττανία
η Pink List για το έτος 2007
Πρόκειται για ένα κατάλογο διάσημων ανδρών και γυναικών της
βρεττανικής κοινωνίας ,οι οποίοι δηλώνουν δημόσια ότι είναι
ομοφυλλόφιλοι.Ανάμεσά τους αλλιτέχνες,συγγραφείς,επιχειρηματίες,
επιστήμονες ,στρατιωτικοί και βουλευτές.
Προφανώς αυτή η δημοσιοποίηση σκοπό έχει να δείξει πως οι
ομοφυλλόφιλοι μπορούν παράλληλα να είναι σημαντικοί και
ικανοί στον χώρο τους και να βοηθήσει να σπάσει η κοινωνική
προκατάληψη σε βάρος τους.
Αυτό το θάρρος τους θα το καταλάβαινα και θα το επικροτούσα
πριν κάμποσα χρόνια,όταν οι κοινωνίες είχαν στο περιθώριο τους
ομοφυλλόφιλους.
Στις σημερινές κοινωνίες ιδίως της ευρώπης και της αμερικής
όχι μόνο είναι πλήρως ενταγμένοι και αποδεκτοί αλλά διακρίνονται
σε διαφορους τομείς και προβάλλονται αφειδώς κι απ'όλα τα Μ.Μ.Ε.
Ποιος ενδιαφέρεται σήμερα, κι ας πούμε για τη χώρα μας, για τις
σεξουαλικές ή άλλες προσωπικές προτιμήσεις και επιλογές του
οιποιουδήποτε διάσημου ή μη?
Τι με ενδιαφέρει τι κάνει ο κάθε κύριος κι η κάθε κυρία στο
κρεβάτι της?
Ο καθένας κρίνεται για την προσωπικότητα και τις ικανότητές του .
Τους μόνους που ίσως ενδιαφέρει είναι οι κίτρινες σελίδες του τύπου
και οι μεσημεριάτικες τηλεοπτικές εκπομπές.
Φοβάμαι πως στην προσπάθειά τους να διεκδικήσουν κοινωνική
ισότητα έφτασαν στο άλλο άκρο.
Με το να δημοσιοποιούν περιφερόμενοι άκριτα τις ιδιαίτερα
προσωπικές τους επιλογές και να κραυγάζουν προκλητικά γι
αυτές μάλλον οδηγούν την κοινή γνώμη να τους χαρακτηρίζει
το λιγότερο "γραφικούς".
Και τέλος πάντων όλους αυτούς τους Sir της Pink List θα τους
έβγαζα το καπέλο αν τους έβλεπα να υπερασπίζονται δημόσια
ομοφυλλόφιλους όπου και αν αυτοί διώκονται για την επιλογή
τους αυτή κι όχι στις βελούδινες πολυθρόνες του Albert Hall.

Κυριακή, 6 Μαΐου 2007

Ελληνας θα πει..




Με κρασί και τραγούδι
Έλληνας θα πει δύο και δύο τέσσερα στη γη.
Όχι δύο και δύο είκοσι δύο στον ουρανό.
Έλληνας θα πει να τελείς στους νεκρούς τις χοές της Ηλέκτρας.
Όχι κεριά στους νεκρόλακκους και δηνάρια στο σακούλι του
τουρκόπαπα.
Έλληνας θα πει να προσκυνάς τακτικά στους Δελφούς το γνώθι σαυτόν. Όχι να κάνεις εξομολόγηση στους αγράμματους πνευματικούς και στους μαύρους ψυχοσώστες.
Έλληνας θα πει να σταθείς μπροστά στη στήλη του Κεραμεικού και να διαβάσεις το επιτύμβιο:
στάθι και οίκτιρον
Σταμάτα και δάκρυσε, γιατί δεν ζω πια.
Και όχι να σκαλίζεις πάνω σε σταυρούς κορακίστικα λόγια και νοήματα:προσδοκώ ανάσταση νεκρών.
Έλληνας θα πει το πρωί να γελάς σαν παιδί.
Το μεσημέρι να κουβεντιάζεις φρόνιμα.
Και το δείλι να δακρύζεις περήφανα.
Και όχι το πρωί να κάνεις μετάνοιες στα τούβλα.
Το μεσημέρι να γίνεσαι φοροφυγάς στο κράτος και επίτροπος στην ενορία σου.
Και το βράδυ να κρύβεσαι στην κόχη του φόβου σου, και να ολολύζεις σαν βερέμης.
Ακόμη και ο Ελύτης, καθώς εγέρασε το ρίξε στους αγγέλους και στα σουδάρια. Τι απογοήτεψη…
Έλληνας θα πει όσο ζεις, να δοξάζεις με τους γείτονες τον ήλιο και τον άνθρωπο.
Και να παλεύεις με τους συντρόφους τη γη κα τη θάλασσα.
Και σαν πεθαίνεις, να μαζεύονται οι φίλοι γύρω από τη μνήμη σου, να πίνουνε παλιό κρασί και να σε τραγουδάνε…

Απόσπασμα από την "Γκέμμα," του Δ.Λιαντίνη
Πηγή :http://www.liantinis.gr/
Foto:"Tσάμικος και Ζειμπέκικος" του Γιάννη Τσαρούχη

Τρίτη, 1 Μαΐου 2007

1η Μάη

1η Μάη
Εδώ πέσαμε. Παιδιά του λαού. Γνωρίζετε γιατί
Γυμνοί κατάσαρκα φορώντας τις σημαίες
η Ελλάδα τις έραψε με ουρανό και άσπρο κάμποτο
Ακούσατε τις ομοβροντίες στα μυστικόφωτα αττικά χαράματα
Είδατε τα πουλιά που πέταξαν αντίθετα στις σφαίρες
αγγίζοντας με τα φτερά τους τον ανατέλλοντα πυρφόρου
Είδατε τα παράθυρα της γειτονιάς ν' ανοίγουν στο μέλλον.
Eμείς μερτικό δε ζητήσαμε. Τίποτα.
Μόνον θυμηθείτε το αν η ελευθερία
δε βαδίσει στα χνάρια του αίματός μας
εδώ θα μας σκοτώνουν κάθε μέρα.
Γεια σας.



(Γ. Ρίτσος)