Κυριακή, 25 Ιανουαρίου 2009

Κλειστόν λόγω Εργων

Κλειστοί έμειναν οι σταθμοί Θησείο & Μοναστηράκι αυτό το σ/κ λόγω αντικατάστασης των γραμμών που κάνει ο ΗΣΑΠ σ'αυτή τη διαδρομή.

Από τους πιό όμορφους και γραφικούς σταθμούς,αγαπημένοι μου προορισμοί τα ηλιόλουστα χειμωνιάτικα μεσημέρια Κυριακής.

14ο χρόνια λειτουργίας κλείνει λοιπόν σε λίγες ημέρες ο ηλεκτρικός .
Ηταν 27 Φεβρουαρίου 1869, όταν έγινα τα επίσημα εγκαίνια με επιβάτες στο πρώτο δρομολόγιο τη Βασίλισσα ΄Ολγα, τον Πρωθυπουργό Ζαΐμη, υπουργούς, στρατιωτικούς, διπλωμάτες κι άλλους επισήμους.

Το 1834 η Αθήνα γίνεται πρωτεύουσα του Ελληνικού Κράτους και ένα χρόνο μετά, το 1835, γίνεται η πρώτη ανεπιτυχής πρόταση στην Ελληνική Κυβέρνηση από τον Φρειδερίκο Φεράλδη για κατασκευή σιδηροδρόμου.
Οκτώ χρόνια αργότερα το 1843 ο Αλέξανδρος Ραγκαβής επαναλαμβάνει δημόσια την πρόταση αλλά πάλι δεν υπήρξε ανταπόκριση.


Το 1855 ο Πρωθυπουργός και Υπουργός Εξωτερικών Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος καταθέτει το πρώτο Νομοσχέδιο για ΄Ίδρυση σιδηροδρόμου Αθήνας – Πειραιά που γίνεται νόμος και δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Είναι ο Νόμος ΤΖ «περί συστάσεως σιδηροδρόμου Απ’ Αθηνών εις Πειραιά» που δίνει το δικαίωμα εκμετάλλευσης στην εταιρία που θ’ αναλάμβανε το έργο για 55 χρόνια. Δύο χρόνια αργότερα το δικαίωμα αυτό αυξάνεται σε 75 χρόνια.
Μετά από ανεπιτυχείς προσπάθειες ανάθεσης του έργου το 1867 το έργο κατακυρώνεται στον ΄Άγγλο επιχειρηματία Εδουάρδο Πίκερινγκ, ο οποίος το Νοέμβριο του ίδιου έτους αρχίζει
να κατασκευάζει το έργο

Ένα χρόνο μετά, το 1868, ο Πίκερινγκ μεταβιβάζει τις υποχρεώσεις του στην ιδρυθείσα από όμιλο Ανώνυμη Εταιρία του «Απ’ Αθηνών εις Πειραιά Σιδηροδρόμου» - Σ.Α.Π. Α.Ε..
Στις 17 Φεβρουαρίου του 1869 το έργο έχει τελειώσει και γίνεται η πρώτη δοκιμή της διαδρομής.



Η ατμομηχανή με 6 βαγόνια καλύπτει τη διαδρομή των 8,5 χιλιομέτρων από το Θησείο στον Πειραιά σε 19 περίπου λεπτά. Οι δύο πόλεις Αθήνα και Πειραιάς έχουν πλέον συνδεθεί με σιδερένιες γραμμές.

Τα σχόλια του τύπου της εποχής πολλά και καλά.
Στις 3 Μαρτίου του 1869 ο «Αιών» γράφει:
«Ο σιδηρόδρομος ήρξατο τακτικώς εργαζόμενος από της τελευταίας Παρασκευής. Η συρροή των επιβατών είναι μεγίστη. Οι πάντες δ’ ομολογούσι τας μεγίστας ωφελείας, ας η κάταρξις του έργου τούτου υπισχνείται. Ευχόμεθα και αύθις, ίνα η μικρά αύτη γραμμή υπάρξει η αρχή του καθ’ όλην την επικράτειαν συμπλέγματος σιδηροδρόμων».
Μεταξύ της χρονολογίας του πρώτου επίσημου δρομολογίου, το 1869 , και της 16 Σεπτεμβρίου του 1904 που πραγματοποιήθηκε η Ηλεκτροδότηση του Σιδηροδρόμου, μεσολάβησαν η στρώση διπλής γραμμής και η έναρξη κατασκευής σήραγγας το 1889 από το Θησείο μέχρι την Ομόνοια (Λυκούργου και Αθηνάς), όπου και ο παλιός σταθμός της ΟΜΟΝΟΙΑΣ ο οποίος εγκαινιάζεται στις 17 Μαίου του 1895.

Η υπόγεια σήραγγα και η ηλεκτροδότηση προκάλεσε πάλι πολλά και ποικίλα σχόλια του Τύπου της εποχής. Αξίζει να αναφερθούν μερικά που δείχνουν την αντίδραση του κόσμου της εποχής εκείνης σε κάθε καινοτομία.
« Τι να σου πω, αδελφέ, λέγει κάποιος εκ των προσκεκλημένων. Νομίζω ότι πρόκειται να μας κλείσουν «κατά βαρβάρων» με τον Υπόγειον.
Και κύψας εις το αυτί του πλησίον του ισταμένου ηρώτησε σοβαρώς
- Έκαμες την διαθήκην σου;
- Όχι
- Εξωμολογήθης τουλάχιστον;
- Ούτε.
- Εγώ δεν είχα το θάρρος να έλθω απροετοίμαστος. Αυτή η σήραγξ μου φαίνεται σαν καρμανιόλα.»
Σε άλλο δημοσίευμα, στις 18 Σεπτεμβρίου του 1904 ο χρονογράφος των «Καιρών» με το ψευδώνυμο «Φαληριώτης», γράφει για τον ηλεκτρικό, πλέον, σιδηρόδρομο:
«- Ένα εισιτήριον δια το Φάληρον .
- Μετ’ επιστροφής;
- Απλούν, απλούν. Δεν μπορώ να είμαι βέβαιος αν θα φθάσω ζωντανός…..»

Το 1926 οι ΣΑΠ, οι ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΟΙ ΑΤΤΙΚΗΣ που εκμεταλλεύονται το «ΘΗΡΙΟ» της Κηφισιάς, και οι ΤΡΟΧΙΟΔΡΟΜΟΙ ΑΘΗΝΩΝ-ΠΕΙΡΑΙΩΣ που εκμεταλλεύονται τα ΤΡΑΜ, συνεργάζονται με τον Αγγλικό όμιλο ΠΑΟΥΕΡ. Από τη συνεργασία αυτή προκύπτουν δύο Εταιρίες: Η ΗΕΜ που αναλαμβάνει την εκμετάλλευση των ΤΡΑΜ και της Γραμμής της Κηφισιάς και οι ΕΗΣ .
Οι ΕΗΣ αναλαμβάνουν τις υποχρεώσεις της πρώην ΣΑΠ και ταυτόχρονα τη δέσμευση να βελτιώσουν την υπάρχουσα γραμμή και να επεκτείνουν την υπόγεια σήραγγα ως το σταθμό ΑΤΤΙΚΗ με διπλή γραμμή για να ενωθεί ο Ηλεκτρικός με την Κηφισιά, με υπόγειο σταθμό κάτω από την ΟΜΟΝΟΙΑ.
Τα έργα ξεκίνησαν τον Ιανουάριο του 1928 και στις 21/7/1930 εγκαινιάζεται από τον Ελευθέριο Βενιζέλο ο υπόγειος σταθμός ΟΜΟΝΟΙΑ. Αργότερα το 1948 και το 1949 εγκαινιάζονται αντίστοιχα οι σταθμοί ΒΙΚΤΩΡΙΑ και ΑΤΤΙΚΗ.

Το 1950 παραχωρείται από την ΗΕΜ στην ΕΗΣ η ολοκλήρωση του έργου Ηλεκτροκίνησης και η εκμετάλλευση του σιδηροδρόμου ΑΘΗΝΩΝ – ΚΗΦΙΣΙΑΣ. Οι ΕΗΣ συνεχίζουν τα έργα που καταλήγουν σταδιακά το 1957 με τη λειτουργία του σταθμού της Κηφισιάς.
Έτσι η συγκοινωνία από ΠΕΙΡΑΙΑ μέχρι ΚΗΦΙΣΙΑ με τον Ηλεκτρικό Σιδηρόδρομο είναι πλέον πραγματικότητα.

Την 1 Ιανουαρίου του 1976 οι ΕΗΣ περιέρχονται στο Ελληνικό Δημόσιο και μετονομάζονται σε Η.Σ.Α.Π.

Πλήθος (εργάτες;) σε εργοτάξιο του Ηλεκτρικού Σιδηροδρόμου Αθηνών-Πειραιώς.


Σχέδια (τομές) σηράγγων της σιδηροδρομικής γραμμής Ομόνοιας - Θησείου.

Ο παλαιός σταθμός της Ομόνοιας το 1925

Βασιλική αμαξοστοιχία στον Πειραιά το 1936

Η Βασιλική άμαξα κατασκευασμένη στο εργοστάσιο του ΣΑΠ στον Πειραιά το 1888
ΣΗΜ Oι φωτογραφίες είναι από τα έργα κατασκευής του σταθμού του Ηλεκτρικού στο Μοναστηράκι και στο Θησείο καθώς και από τα έργα επέκτασης της γραμμής από Θησείο προς Ομόνοια .προέρχονται από φωτογραφικό αρχείο του Ε.Λ.Ι.Α.
Οι πληροφορίες από την σελίδα του Η.Σ.Α.Π..

Κυριακή, 18 Ιανουαρίου 2009

H άνθρωπος

....Δεν κλαίω, ούτε τραγούδι ψάλλω.
Μα γίνεται πιο οδυνηρό το δικό μου
ξέσκισμα που τοιμάζω
για να γνωρίσω τον κόσμο δι' εμού,
για να πω το λόγο δικό μου,
εγώ που ως τώρα υπήρξα
για να θαυμάζω, να σέβομαι και ν' αγαπώ,

εγώ πια δεν του ανήκω
και πρέπει μονάχη να είμαι,
εγώ, η άνθρωπος.



Ζωή Καρέλλη, "Η άνθρωπος" (απόσπασμα)
PHOTO: Frantisek Kupka-"Plans par couleurs" (δια χειρός aqua!)

Σάββατο, 10 Ιανουαρίου 2009

Ημερολόγια και Καζαμίες

Τις τελευταίες ημέρες κάθε χρόνου αλλά και τις πρώτες κάθε νεου διάφοροι σύλλογοι, εκδοτικοί οικοι ,περιοδικά ,φορείς και οργανισμοί εκδίδουν και κυκλοφορούν ημερολόγια .

Αλλα καλαίσθητα,αλλα κακόγουστα διαφόρων τυπων και διαστασεων πωλούνται ή χαρίζονται κρεμιούνται σε τοιχους ή τοποθετουνται σε γραφεία .
Ενα εντυπο που τελικα αποδεικνείεται χρήσιμο όλο το χρόνο και που μόλις το παρουμε στα χερια το πρωτο που θα κοιταξουμε είναι αν οι διαφορες αργίες πέφτουν Παρασκευή ή Δευτέρα για να 'χουμε κανενα τριημερο ή τετραήμερο μινι διακοπων!

Ψάχνοντας στα αρχεία του Ε.Λ.Ι.Α. πάμε 100 χρόνια πίσω κι ανακαλύπτουμε κάποιας άλλης αισθητικής ημερολόγια ,που κάλυψαν όμως την ίδια ανάγκη των ελλήνων του 1909.
σαν αυτό του "Παμμακεδονικού" Συλλόγου

ή το "Εγκυκλοπαιδικόν" από τις εκδόσεις "Ι.Δ.Κολλάρος"
αλλά κι αυτό της "Φιλοκάλου Πηνελόπης" !!
Ενα άλλο έντυπο που κυκλοφορεί αυτές τις ημέρες, όμως όλο και σε λιγότερα αντίτυπα ,είναι ο περίφημος "Καζαμίας"
Στο Skai.gr διαβάζουμε :
"Ο πρώτος Καζαμίας εμφανίζεται το 1763 "εις την Φαβεντίαν της Ιταλίας", μας λέει το Μέγα Λεξικόν του Ηλίου. Δηλαδή, στη Φαέντζα ή Φαγιάνσα. Από τότε το εξώφυλλό του κοσμεί ο Πιέτρο Καζαμία, ένας μάγος, πρόσωπο φανταστικό φυσικά, ο οποίος όμως αποκτά ρεαλιστικά χαρακτηριστικά για να πουλήσει περισσότερο.
Ο Πιέτρο Καζαμία, λοιπόν, που από τότε κι ως σήμερα κοσμεί τα εξώφυλλα των κλασσικών "Καζαμίων", είναι, λέει ο μύθος, ενετός προφήτης κι αστρονόμος του μεσαίωνα, ο οποίος διάβασε στα αστέρια τα μελλούμενα και τα μοιράζεται με τους αναγνώστες του. φορά, όπως οφείλει, ένα πανύψηλο κωνικό καπέλλο και ακατάπαυστα κοιτά από το τηλεσκόπιό του τα αστέρια.

Από το 19ο αιώνα ο Καζαμίας εισβάλλει και στην Ελλάδα


Οι εκδόσεις του περιλαμβάνουν μηνολόγιο, εορτολόγιο, αοριστολόγους προφητείες κοσμοϊστορικών μελλούμενων, προγνώσεις του καιρού για κάθε τέταρτο της σελήνης, τερατολογίες που Κύριος οίδε από πού ξεπήδησαν, αλλά και πρακτικές γεωργικές συμβουλές
Η επιτυχία των εκδόσεών του είναι τόση ώστε η λέξη "καζαμίας" εισέρχεται στα λεξικά, δηλούσα όχι μόνον την συγκεκριμένη έκδοση, αλλά και το μάντη κακών ή τον φαντασιόπληκτο ή, ακόμη, και "τον φέροντα αμφίεση απηρχιωμένου συρμού
"


Αυτές οι έννοιες της λέξης χάθηκαν στην τελευταία τριακονταετία, που ο καζαμίας έχασε την αίγλη του και η μελλοντολογία άλλαξε πρόσωπο, κοσμώντας τις τελευταίες σελίδες των περισσοτέρων περιοδικών. Όμως το εκδοτικό είδος που τις γέννησε, αρνείται να παραδώσει ακόμη τα όπλα. "