Σάββατο, 20 Ιανουαρίου 2007

Γκρίζο


Γκρίζo σαν την φαρδιά λεωφόρο που τρέχει
Γκρίζο σαν τον ουρανό που φεύγει
Γκρίζο σαν την μερα που πέρασε
Ουτε άσπρο
Ουτε μαύρο
Μόνο Γκρι
Κατι ενδιάμεσο
Ουδέτερο
Αχρωμο
Σαν την ζωή

2 σχόλια:

Orelia είπε...

ουδετερο κι αχρωμο
οπως η ζωη
οταν μοναχα την κοιταω
κι αδιαφορα μεσα της γερναω..

δικο μου αυτο
ολοδικο μου
δεν ξερω γιατι και τι σε εκανε να γραψεις αυτο το σημειωμα, μα ειναιστιγμες που ετσι τις καταλαβαινω οταν εγω αδιαφορα γερνω μεσα στη ζωη..

δεν ξερω επισης αν ο μπλοκερ με αφησει να καταχωρησω αυτο το σχολιο!
απο χτες προσπαθω να το κανω.. ματαιως..
χαιρομαι παντως που αφησες κι εδω σημαδια

καλη σου ωρα.. βρε! :))

aqua είπε...

To βράδυ ερχόταν αργά.
Ολα εξω απ'το παράθυρο ήταν γκρίζα.
Σαν ταινία πέρασε από μπρόστα μου η μέρα μου.Γρίζα κι αυτή.

Ακριβώς όπως το λές!!!
"οπως η ζωη
οταν μοναχα την κοιταω
κι αδιαφορα μεσα της γερναω"